เหตุใด "การเกาะติด" จึงเกิดขึ้นในเฟืองตัวหนอน?

"การติด" หมายถึงการทำงานผิดปกติอย่างร้ายแรงที่พื้นผิวสัมผัสของ เกียร์หนอน และหนอนจะเกาะติดกันหลังจากเกิดความล้มเหลว ส่งผลให้การส่งสัญญาณหยุดชั่วขณะ ปรากฏการณ์นี้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อประสิทธิภาพการส่งสัญญาณและความปลอดภัยของอุปกรณ์ และมักเกิดจากปัจจัยสำคัญดังต่อไปนี้:

ความล้มเหลวในการหล่อลื่นและการทำลายฟิล์มน้ำมัน

ชุดขับเคลื่อนเฟืองตัวหนอนขึ้นอยู่กับฟิล์มน้ำมันหล่อลื่นเป็นอย่างมาก เมื่อระบบหล่อลื่นทำงานล้มเหลวหรือความหนืดของจาระบีไม่ตรงกัน (เช่น การใช้จาระบีธรรมดาในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิต่ำ) พื้นผิวสัมผัสของเฟืองตัวหนอนและตัวหนอนจะไม่สร้างฟิล์มน้ำมันไฮโดรไดนามิกที่มีความหนาเพียงพอ หลังจากที่ฟิล์มน้ำมันหลุดออก พื้นผิวโลหะจะสัมผัสกันโดยตรง แรงเสียดทานจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ส่งผลให้อุณหภูมิและการเกาะติดในท้องถิ่นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

อุณหภูมิที่มากเกินไปทำให้วัสดุอ่อนตัว

เมื่อฟิล์มน้ำมันหล่อลื่นหายไปหรือล้มเหลว อุณหภูมิสัมผัสระหว่างเฟืองตัวหนอนและตัวหนอนจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิสูงทำให้โลหะบนพื้นผิวของฟันเฟืองตัวหนอนอ่อนตัวลงหรือหลอมเหลว ทำให้โลหะเกาะติดกับตัวหนอนได้ง่ายขึ้น จึงเกิดการเกาะติดกัน

ไม่ตรงกันระหว่างความแข็งของวัสดุและความหยาบของพื้นผิว

วัสดุเฟืองตัวหนอนมักจะนิ่มกว่า (เช่น โลหะผสมทองแดง) ในขณะที่วัสดุเฟืองตัวหนอนจะแข็งกว่า หากความแข็งผิวเฟืองตัวหนอนไม่เพียงพอหรือความขรุขระของพื้นผิวสูงเกินไป ฟันเฟืองตัวหนอนมีแนวโน้มที่จะเกิดรูหรือสึกหรอภายใต้การรับน้ำหนักสูง ทำให้เกิดการยึดเกาะของโลหะภายใต้อุณหภูมิและความดันสูง นี่คือเหตุผลว่าทำไมการปรับปรุงความแข็งของวัสดุและการตกแต่งพื้นผิวจึงเป็นมาตรการสำคัญในการป้องกันการยึดเกาะ

ความเสียหายทางกายภาพจากสิ่งสกปรกจากต่างประเทศ

แม้ว่าการยึดเกาะโดยหลักแล้วจะเป็นปรากฏการณ์การยึดเกาะจากความร้อน แต่ผลกระทบทางกายภาพจากสิ่งสกปรก (เช่น ตะกรันเชื่อม ตะไบเหล็ก และอนุภาคแข็งอื่นๆ) สามารถสร้างความเสียหายให้กับฟิล์มน้ำมันและทำให้เกิดความเสียหายเฉพาะที่ ซึ่งอาจทำให้การยึดเกาะจากความร้อนรุนแรงขึ้น